From poimen; to tend as a shepherd of (figuratively, superviser) -- feed (cattle), rule.

see GREEK poimen

ποίμαινε (poimaine) − 1 Occurrence

ποιμαίνει (poimainei) − 1 Occurrence

ποιμαίνειν (poimainein) − 2 Occurrences

ποιμαίνοντα (poimainonta) − 1 Occurrence

ποιμαίνοντες (poimainontes) − 1 Occurrence

ποιμάνατε (poimanate) − 1 Occurrence

ποιμανεῖ (poimanei) − 4 Occurrences