Strong's Greek: 2896. krazo (krad'-zo)

<< 2895
2896. krazo (krad'-zo)

A primary verb; properly, to "croak" (as a raven) or scream, i.e. (genitive case) to call aloud (shriek, exclaim, intreat) -- cry (out).

ἐκέκραξα (ekekraxa) − 1 Occurrence

ἔκραζεν (ekrazen) − 5 Occurrences

ἔκραζον (ekrazon) − 8 Occurrences

ἔκραξαν (ekraxan) − 7 Occurrences

ἔκραξεν (ekraxen) − 10 Occurrences

κέκραγεν (kekragen) − 1 Occurrence

κράζει (krazei) − 5 Occurrences

κράζειν (krazein) − 1 Occurrence

κράζομεν (krazomen) − 1 Occurrence

κρᾶζον (krazon) − 1 Occurrence

κράζοντας (krazontas) − 1 Occurrence

κράζοντες (krazontes) − 4 Occurrences

κραζόντων (krazontōn) − 1 Occurrence

κράζουσιν (krazousin) − 1 Occurrence

κράζων (krazōn) − 2 Occurrences

κράξαντες (kraxantes) − 1 Occurrence

κράξας (kraxas) − 4 Occurrences

κράξουσιν (kraxousin) − 1 Occurrence