From kategoros; to be a plaintiff, i.e. To charge with some offence -- accuse, object.

see GREEK kategoros

κατηγορεῖν (katēgorein) − 6 Occurrences

κατηγορεῖσθαι (katēgoreisthai) − 1 Occurrence

κατηγορεῖται (katēgoreitai) − 1 Occurrence

κατηγορεῖτε (katēgoreite) − 1 Occurrence

κατηγορείτωσαν (katēgoreitōsan) − 1 Occurrence

κατηγορήσω (katēgorēsō) − 1 Occurrence

κατηγορήσωσιν (katēgorēsōsin) − 2 Occurrences

κατηγοροῦμεν (katēgoroumen) − 1 Occurrence

κατηγορούμενος (katēgoroumenos) − 1 Occurrence

κατηγόρουν (katēgoroun) − 1 Occurrence

κατηγοροῦντες (katēgorountes) − 1 Occurrence

κατηγορούντων (katēgorountōn) − 1 Occurrence

κατηγοροῦσιν (katēgorousin) − 3 Occurrences

κατηγορῶν (katēgorōn) − 2 Occurrences