From dikaios; to render (i.e. Show or regard as) just or innocent -- free, justify(-ier), be righteous.

see GREEK dikaios

δεδικαίωμαι (dedikaiōmai) − 1 Occurrence

δεδικαιωμένος (dedikaiōmenos) − 1 Occurrence

δεδικαίωται (dedikaiōtai) − 1 Occurrence

δικαιούμενοι (dikaioumenoi) − 1 Occurrence

δικαιοῦντα (dikaiounta) − 2 Occurrences

δικαιοῦντες (dikaiountes) − 1 Occurrence

δικαιοῦσθαι (dikaiousthai) − 1 Occurrence

δικαιοῦσθε (dikaiousthe) − 1 Occurrence

δικαιοῦται (dikaioutai) − 4 Occurrences

δικαιωθέντες (dikaiōthentes) − 3 Occurrences

δικαιωθῆναι (dikaiōthēnai) − 2 Occurrences

δικαιωθῇς (dikaiōthēs) − 1 Occurrence

δικαιωθήσεται (dikaiōthēsetai) − 2 Occurrences

δικαιωθήσῃ (dikaiōthēsē) − 1 Occurrence

δικαιωθήσονται (dikaiōthēsontai) − 1 Occurrence

δικαιωθῶμεν (dikaiōthōmen) − 2 Occurrences

δικαιῶσαι (dikaiōsai) − 1 Occurrence

δικαιώσει (dikaiōsei) − 1 Occurrence

ἐδικαιώθη (edikaiōthē) − 6 Occurrences

ἐδικαιώθητε (edikaiōthēte) − 1 Occurrence

ἐδικαίωσαν (edikaiōsan) − 1 Occurrence

ἐδικαίωσεν (edikaiōsen) − 2 Occurrences